Dlaczego mówi się, że trend jest twoim przyjacielem?

Kupuj kryptowaluty BLIKiem ⚡

Błyskawiczne wpłaty bez opłat i prowizji na giełdzie OKX.

Kup krypto z 0% prowizji

Elo byku. Dobrze, że sam do tego doszedłeś, bo niektórzy tracą dorobek życia i zdrowie psychiczne zanim w ogóle ogarną ten banalny temat. Rozkminiając dlaczego mówi się, że trend jest twoim przyjacielem, trafiłeś w samo sedno z tym porównaniem do szerokiej rzeki i rozpędzonego pociągu. Giełda to nie jest kółko dyskusyjne ani miejsce na udowadnianie wykresom swojej racji. To brutalna maszynka do transferu kasy od niecierpliwych do cierpliwych.

Jak sobie popatrzysz na czystą mechanikę rynku, to ten główny kierunek ceny to nic innego jak ślad wielkich, instytucjonalnych pieniędzy. My, detaliści z naszymi śmiesznymi lewarami, to jesteśmy dla nich zwykły plankton. Jak smart money pchają cenę w górę i pompują balona, to ten słynny przyjaciel inwestora, czyli po prostu silny trend wzrostowy, ratuje ci tyłek nawet przy mega słabym wejściu. Ile razy miałem tak, że odpaliłem longa z totalnego FOMO na samej górce lokalnej świecy H4, a potężne rynkowe momentum i tak mnie po paru dniach wyprowadziło na zielono. Płynięcie z nurtem w inwestowaniu po prostu wybacza masę błędów, bo wykres sam naprawia twoje kiepskie timingi.

Z kolei gra pod prąd, czyli to całe szukanie odwrócenia na siłę, karze za każdą najmniejszą pomyłkę. Zbyt wąski stop loss? Błyskawiczna wycinka przez algorytmy. Zbyt szeroki? Margin call i bolesne wietrzenie depo. Pytasz, jak to wygląda z perspektywy czasu u innych. Powiem ci tak: kiedyś też byłem kozakiem. Chciałem być mądrzejszy od rynku, bawić się w jasnowidza. Grałem na przekór wszystkim, namiętnie szukałem tych mitycznych szczytów i dołków, bo przecież "ile to jeszcze może rosnąć, zaraz pęknie". Jak tylko widziałem byczą dywergencję na oscylatorach, to waliłem kontrę na pełnej dźwigni, ładując się centralnie pod rozpędzony walec.

Skutek? Szybko wyzerowane konto na krypto podczas wielkiej hossy w 2017, bo ciągle szortowałem bitka, który leciał w kosmos. Dopiero jak dostałem solidnie po łbie i portfelu, to zrozumiałem prawdziwy sens zasady opierania się na panującym sentymencie. Teraz moja strategia to banał. Szukam wejść tylko i wyłącznie na korektach w głownym kierunku rynku. Odpalam wyższy interwał typu D1 albo W1, sprawdzam w którą stronę idzie gruby kapitał i po prostu się grzecznie podpinam na niższych ramach czasowych. Wyznaczam strefy popytu, czekam na ładny pullback i jazda. Czysta nuda, schemat powtarzany do rzygu, ale wiesz co? Ta nuda płaci rachunki.

Co do tych kontrarianckich zagrań, o których wspomniałeś na końcu posta... Wiadomo, ulica kocha łapać spadające noże. Da się na tym fajnie zarobić, ale to jest wyższa szkoła jazdy. Musisz mieć stalowe nerwy, potężny margines na błąd i świadomość, że grasz przeciwko miliardom dolarów z funduszy. Większość tych internetowych guru, co to chwalą się łapaniem samych szczytów, pokazuje jeden udany strzał na dziesięć spalonych prób. Trend boczny to oczywiście inna bajka, tam można sobie grać ping-ponga od bandy do bandy. Ale jak masz na wykresie wyraźną bessę albo tryb up-only, to zapomnij o byciu rebeliantem.

Dlatego jak jakiś początkujący łebek pyta mnie, dlaczego podążanie za trendem to najlepszy kumpel tradera, to mówię mu prosto w twarz: bo wykres nie pyta cię o twoje analizy z kresek, tylko pokazuje czarno na białym, gdzie aktualnie leży hajs do zgarnięcia. Trzymaj się tego co sam napisałeś. Nie walcz z rynkiem. Jak momentum jest spadkowe, to szukasz shortów po podbiciach. Jak jest byczo, to kupujesz dipy. Tyle filozofii. Cierpliwości na tych wykresach stary i niech zielone pipsy wpadają na konto!